เดี๋ยวคิดว่าหายไปนาน
posted on 20 May 2012 04:40 by jumpcafeสวัสดีค่าาาาาาาาาาาา(ลากเสียงยาวๆ 555)
เห็นตังเมหายแซ็บหายสอย อย่าเพิ่งคิดว่าจะทิ้งร้านนะค้า
แบบว่าหายไปหาอินสไปเรชั่นในการจิ้นน้อง อิอิ
วันนี้เลยเอา 1 ในโมเม้นต์สุดกรี๊ดมาฝากค่ะ
(ถึงจะรู้ว่าไม่ดีต่อยูมะคุง แต่เพื่อความจิ้นไม่สิ้นสุด ก็.....)
อิอิ
มันน่าหาฟิคสั้นประกอบกันกับโมเม้นต์นี้สักเรื่องเน๊าะ...เอาฟิคสดๆ เลยม้าย? 555
แบบ...
ร่างบางอิงแอบคนรักด้วยความอุ่นใจ ไม่นานก็ผลอยหลับลงตรงไหล่แกร่งของคนที่เค้าแอบรัก
เรียวสุเกะเองก็รู้สึกดีทุกครั้งที่มีตัวเล็กอยู่ใกล้ๆ ไม่อยากให้ห่างกันไปเลยจริงๆ
ถ้าทุกๆ วัน ได้แชร์สิ่งต่างๆ ที่ตัวเค้าโปรดปรานพร้อมกับได้เห็นร้อยยิ้มซนๆ ของคนข้างๆ
ก็คงจะดีไม่น้อย...ตอนนี้ตัวเค้าเองยอมรับว่าชอบยูริ
แต่ตัวเล็กสิ....จะคิดกับเพื่อนเล่นคนนี้แบบไหนน้า?
ในขณะที่ต่างคนต่างก็ผลอยหลับไปด้วยความสบายใจ...ในฮ้วงฝันนั้นช่างหวานล้ำ...
...ฝันของตัวเล็ก...
"ยามะจาง~ คิกๆ แน่จริงก็จับให้ได้น้าาาาา" ตัวเล็กวิ่งหนีคนที่ชอบไปมา แกล้งยั่วให้คนตัวหนาต้องวิ่งตามอย่างไม่ลดละ
"ถ้าจับได้ นายตายแน่ เจ้าตัวเล็ก!!!"
"คิกๆๆ 55 ...จ้างให้ก็จับเค้าไม่ได้หรอก แบร่~ " ยูริวิ่งเล่นสนุกสนานอยู่เป็นนาน ทำเอาเรียวสุเกะถึงกับหอบแฮก (ตัวแค่นี้ ทำไมวิ่งเร็วนักนะ เจ้าตัวเล็กนี่ ถ้าจับได้จะแกล้งซะให้เข็ด!) เรียวสุเกะวิ่งตามอยู่นาน ถึงจะเพลินกับร้อยยิ้มและเสียงหัวเราะของยูริ แต่ร่างกายเค้าชักจะประท้วงซะแล้ว
เมื่อไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องใช้กลกันหน่อยแล้วววววว...
"โอ๊ะ! เฮ้ยยยยยย!!!" เรียวสุเกะแกล้วล้มพุ่งตกลงไปข้างทางใกล้ๆ กับทุ่งดอกเดชี่หอมฟุ้ง
ยังผลให้คนตัวเล็กชะงักงันด้วยความตกใจและเป็นห่วง
ด้วยความที่เห็นคนที่ชอบตกลงไปในเนินเตี้ยข้างทางต่อหน้าต่อตาทำให้ยูริรีบวิ่งไปหาเค้าโดยที่ไม่ทันคิดอะไร...
"ยามะจัง...ยามะจังๆ ...ยามะจังเป็นอะไรฮะ"
ร่างเล็กรีบกระโดดลงไปหาคนที่นอนแอ้งแม็งอยู่ข้างล่างทันที
แต่อาการแน่นิ่งทำให้ตัวเล็กใจเสีย...
"ฮึก..ฮึก...ยามะจัง...อย่าเป็นอะไรนะฮะ...ยามะจัง!"
ยูรินั่งลงเขย่าตัวคนที่ชอบไปมาพร้อมกับปล่อยโฮออกมายกใหญ่...
ไม่ทันไรเรียวสุเกะก็ลืมตาขึ้นมาแล้วรวบเอาตัวเล็กขี้แยขึ้นไปนอนอยู่ในอ้อมกอดอย่างง่ายดาย...
"กลัวชั้นตายเหรอหื้อ?" คนเจ้าเล่ห์เผยยิ้มกวนๆ ออกมาให้ตัวเล็กได้รู้ซึ้งถึงคำว่า พลาด ...
หนอยยยย คิดจะแกล้งกันเหรอ เค้าอุตส่าห์เป็นห่วง...ได้เลย ...เดี๋ยวจัดให้!...
ร่างเล็กคิดได้ดังนั้นก็ดิ้นขลุกขลักจะออกจากอ้อมแขนคนเจ้าเลห์เสียให้ได้ แต่...
มันไม่เป็นอย่างที่คิดซะแล้ว เพราะเรียวสุเกะล็อคตัวเค้าไว้แน่นเลย..
ก่อนที่ตัวเล็กจะหนีไปได้ เรียวสุเกะจึงพลิกเอาคนข้างบนมากดเอาไว้ข้างใต้ตัวเอง...
ถึงได้สังเกตุเห็นว่าตัวเล็กกำลังเสียใจ น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลออกจากตาไม่ขาดสาย
เห็นแบบนั้นคนเจ้าเล่ห์เลยล้มเลิกความคิดที่จะแกล้งตัวเล็กไป
แล้วดึงให้ลุกขึ้นมานั่งตรงหน้าเค้าแทน มือขาวเอื้อมซับน้ำตาให้ตัวเล็ก
แล้วก็อดไม่ได้ที่จะดึงเข้ามากอด...
"เสียใจมากเหรอ...ขอโทษนะ..."
"ฮึก..คนบ้า...ฮึก...คนเค้าตกใจแทบแย่"
"อย่าร้องซิ...ชั้นรู้สึกแย่นะ"
" กะ..ก็..มันหยุดไม่ได้นี่ "
"งั้นชั้นจะหยุดมันเอง" โดยไม่ทันคาดคิด ยูริได้แต่เบิกตากว้าง สัมผัสอุ่นร้อนที่ริมปีปากเค้าตอนนี้คือเรื่องจริงใช่มั้ย เค้าไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย ยามะจัง...ยามะจังกำลัง..จะ..จูบยูริ..( >////< )..หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามเหมือนกับจะระเบิดออกมาเสียให้ได้...
ยูริไม่แม้แต่ที่จะกล้าหายใจ น้ำตาที่ไหลอยู่เหือดแห้งไปในบัดดล...
"เห็นมั้ย...หยุดแล้ว^^" ร่างสูงนั่งมองคนตรงหน้ากระพริบตาปริบๆ ตัวแข็งทื่อ
สองแก้มแดงเป็นลูกตำลึง แล้วยังแดงไปถึงใบหู...
เห็นแบบนั้นแล้ว ก็ครุ่นคิดถึงจังหวะเวลาอยู่ในใจ
ยูริได้แต่นั่งมองคนที่ชอบอย่างไม่อยากจะเชื่อตัวเอง
ตอนนี้สติหลุดลอยไปไกลแสนไกล
มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่สัมผัสอุ่นแตะอยู่ที่สองข้างแก้มของเค้า
เรียวสุเกะกำลังใช้สองมือประคองหน้าของเค้าให้สบตากันเหรอ?...อะไรกันๆ
(>////////<)~
"ช่วยฟังอย่างตั้งใจหน่อยนะ...ชั้นรักยูริ..."
"(O///////O)~"
"นี่..อย่าเอาแต่เงียบสิ..จะไม่ตอบอะไรชั้นหน่อยเหรอ..."
"กะ..ก็..ก็...ระ...รัก...รักไง"
"ถึงกับติดอ่างอย่างเงี้ย...ชั้นคงไม่ได้คิดไปเองฝ่ายเดียวสินะ..คุณแฟน!"
"ฟะ..ฟะ...แฟน...แฟนเหรอ?"
เรียวสุเกะส่งยิ้มอ่อนโยน แล้วตอบรับออกมาด้วยความเต็มใจ
"อื่ม! แฟน...ก็ยูริกับชั้น เราใจตรงกัน รักกัน...บอกออกมาให้กันและกันรับรู้...
นายไม่ปฏิเสธชั้น...งั้นยูริก็คือ แฟนชั้น ไงล่ะ"
ตัวเล็กยิ้มออกมาด้วยความดีใจ...ใบหน้าจริงจังแบบนั้น
ยูริจะยอมเชื่อว่าไม่ได้หลอกละกันนะ ไม่อยากจะเชื่อเลยยยยยยยยย...
แววตาสดใสเปร่งประกาย รอยยิ้มหวานละมุน ใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความรักที่มีต่อเค้า
นี่สินะคนรัก...ตอนนี้เรียวสุเกะรู้สึกว่ารอบตัวเค้ากำลังอบอวนไปด้วยบรรยากาศสีชมพู
ร่างหนาดึงตัวเล็กเข้ามากอดอีกครั้ง เชยคางขึ้นมาสบตาซึ้ง
และจูบนี้ จะเป็นจูบที่หวานล้ำกว่าครั้งไหนๆ .....
(O//////O)!!! "อ๊ะ!...ฝันงั้นเหรอ?...อยากให้เป็นจริงจังน้า..."
ร่างเล็กบ่นงึมงำโดยที่ไม่ได้รู้เลยว่าคนที่ตัวเองนั่งพิงอยู่จะตื่นมาได้ยิน...
"งั้นเราก็มาสานต่อมัน จากในฝันกันเถอะนะ...คุณแฟน^^"
"เห๊~!!!!!!!! (O____O)!!! "
~The End~
ไม่อยากเชื่อเลยอ่ะว่าจะแต่งฟิคแบบด้นสดได้ อารมณ์พาไปเพราะรูปแท้ๆ (ฮา)
เอาแค่พอหอมปากหอมคอรอฟิคยาวแล้วกันนะคะ งั้นวันนี้ สวัสดีค่ะ^^
555 คนเดียวที่ได้อ่านก็คือพี่แตงอีกนั่นล่ะ คิดว่าจะเอามาลง แต่ก็ไม่รู้จะโดนปิดบล็อคมั้ย ใครมีประสบการณ์มาบอกหน่อยนะค้า
